ASWOENSDAG – 17 FEBRUARI 2021

Op Aswoensdag begint de veertigdagentijd. Christenen laten zich tekenen met een askruisje, dat herinnert aan de eindigheid van het leven.

Door de huidige coronamaatregelen zullen er dit jaar in onze kerken geen askruisjes gegeven worden. De beide kerken staan wel alle dagen open voor het branden van een kaars of een persoonlijk gebed.

Waarom as?

As staat duidelijk symbool voor vergankelijkheid. Vanuit het besef dat het ieder moment met ons gedaan kan zijn, kunnen we geen tijd verspillen om ons te verzoenen met anderen en met God.
Maar as heeft ook een reinigende kracht. Vroeger werd er zelfs mee gewassen.
Een braakland afbranden maakt de grond vruchtbaar en schept ruimte voor nieuwe gewassen.

De as wordt gemaakt door verbranding van verdorde palmtakken van vorig jaar. Het gebed bij de wijding van de as onthult de bedoeling van dit ritueel:  dat wij met een zuiver hart het paasmysterie kunnen vieren.

Waarnaar verwijst het getal 40 in veertigdagentijd?

De veertigdagentijd begint met Aswoensdag en eindigt met paaszaterdag. Als je de zondagen, waarop nooit gevast wordt, niet meetelt, kom je aan 40 dagen.
40 is in de Bijbel het getal dat doet denken aan een tijd van inkeer en overgang. Zo verbleef Noah 40 dagen en nachten in de ark. Het volk Israël trok 40 jaar door de woestijn. En Jezus verbleef zoveel dagen in de woestijn.

Waarom spreken we tegenwoordig meer van veertigdagentijd dan van vasten?

Vroeger werden tijdens de veertigdagentijd geen vlees of eieren genuttigd. Vandaag houdt de kerk nog enkel vast aan Aswoensdag en Goede Vrijdag als vastendagen (en bij uitbreiding alle vrijdagen van de veertigdagentijd). De voorbereiding op Pasen gebeurt immers niet enkel door vasten. Meer dan een oefening in onthechting is de veertigdagentijd voor christenen een periode van solidariteit en spiritualiteit: delen van je overvloed (met name via Broederlijk Delen) en aandacht voor het gebed.

Vasten heeft een verbindende kracht. Je doet het niet voor jezelf, maar voor de ander, voor God.

Bron: Marc Verwaeren (naar een tekst van Kerknet)

Dit bericht is geplaatst in HOME. Bookmark de permalink.